W tezach tych Wittgenstein opisał urzędowy mechanizm wymagany do stworzenia hipotetycznego języka „doskonałego logicznie”. Zastosował płeć brzydka tabele rachunku prawdziwościowego, które dziś są standardową techniką wyjaśniania semantycznej logiki form zdaniowych, co stworzyło pierwociny współczesnej logiki formalnej. W słynnej tezie 5.101 Wittgenstein wykazał prawdopodobieństwo bezpośredniego przekształcania zdań warunkowych w środku rodzaju „Jeśli C to A” na zapis bitowy w środku rodzaju ”TFTT”, co następnie stało się podstawą współczesnej informatyki. W kolejnych, krótkich tezach tego działu, zawarł pan do wnętrza skoncentrowanej formie późniejsze zapisy paradoksu Russella, definicję tautologii, sprzeczności również wszystkich możliwych funkcji logicznych. W dziale tym zawarte są też podstawowe pytania na zadanie powiązań wśród językiem, nauką, wiarą także indukcją.